Στην Κοζάνη με αγάπη…

Γράφτηκε στις 19 Ιανουαρίου 2008 από το μέλος Piar

Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κι αν ακόμα έχω ζήσει σε μεγάλες πόλεις της Ευρώπης και έχω επισκεφθεί άλλες τόσες με κάνει πάντα να θέλω να βρίσκομαι στην Κοζάνη συχνά είτε πραγματικά είτε όποτε δεν υπάρχει ευκαιρία νοητά...δεν είχα ποτέ σχέση συγγενική μαυτή την πόλη αλλά μεγάλωσα σε μια οικογένεια που καθότι με ποντιακές ρίζες αναφερόταν κάθε τόσο σαυτήν.Την επισκέφθηκα ωστόσο ως έφηβη μόνο μία φορά (με τον παλιό τον δρόμο) και συγκεκριμένα η επίσκεψη μου αυτή δεν είχε σχέση με το κέντρο της αλλά με την Παναγία (μεγάλη η χάρη της)και δυο γύρω χωριά.Είχα συναναστραφεί αρκετά παιδιά που ήταν απο εκεί στη ζωή μου και πάντα ήξερα πως κάποτε θα τη βρω αυτή την πόλη μπροστά μου και δε θα την χάσω μετά ποτέ.Έφτασε λοιπόν η στιγμή που ως φοιτήτρια πια έκανα μια φίλη (φίδι αποδείχθηκε μα δεν πειράζει) από εκεί και ήρθε η συγκυρία και με κάλεσε να περάσω την Κυριακή της αποκριάς εκεί…και πήγα,πήρα το κτελ και πήγα.Χωρίς να έχω κάτι στο νου μου συγκεκριμένο,μόνο ξέροντας πως όπως και ναχει δεν είμαι άνθρωπος που του αρέσει να γλεντάει , μα είναι ευτυχισμένος να βλέπει τους άλλους να χαίρονται.Και εκεί όπως αποδείχθηκε είχε πολλούς τέτοιους και εγώ εκεί ήμουν πολύ ευτυχισμένη.Πήγα λοιπόν πρώτη φορά να επισκεφθώ μια πόλη που είχα τόσο χρησιμοποιήσει λεκτικά και είχα την καλή πρόθεση να τη ζήσω έστω για μια μέρα,μια καθαρά Δευτέρα του Μάρτη.Δυο χρόνια μετά και προσπαθώ να καταλάβω ακόμα τι έγινε το μαγικό σαυτή την πόλη , εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή , εκείνη τη δεδομένη εποχή.Λειτούργησαν όλες οι θεικές δυνάμεις και συμπτωματικά μία ώρα μετά την άφιξή μου στην πόλη πέσαμε πάνω…του.Σ’αυτον που θαμελλε να ταλαιπωρήσει το μυαλό και την ψυχή μου για τα επόμενα δύο χρόνια,παρόλους τους άλλους που πέρασαν απτη ζωή μου,χωρίς να καταλάβω ποτέ γιατί…απο τότε στην Κοζάνη πολλές φορές πήγα, άλλες με σκοπό και άλλες όχι, βρήκα φίλους, διανυκτέρευσα,ήπια καφέδες ωραίους, αυθεντικούς απαυτούς της πλατείας, περπάτησα, άναψα κεριά, είδα ανθρώπους πολύπλοκους, όπως οι δρόμοι της, μα συνδεδεμένους με έναν τρόπο αξιοζήλευτο και αυστηρό και τοπικό και σπάνιο.Κι όλα αυτά ίσως επειδή αυτή την πόλη εγώ την ερωτεύτηκα, επειδή αυτή με ερωτεύτηκε και γω απλά άργησα να το καταλάβω…Αφορμή ήταν ναι ο έρωτας με τον «Κοζανίτη» ,ο οποίος ταλαίπωρος όπως ήταν και με χίλια εμπόδια δεν μπόρεσε να μείνει…κι αν όμως έφυγε ο έρωτας κι αν ακόμα δεν ξαναγυρίσει,εγω χωρίς να μπορώ να το εξηγήσω ανατρέχω πάντα στην πόλη αυτή σαν να ταν δικιά μου, σαν να πέρασα εκεί τα παιδικά μου χρόνια και είμαι εκεί ευτυχισμένη όταν πάω κι όταν τη σκέφτομαι και στην ιδέα ότι μπορεί να ξαναπάω και στο κέντρο της και στα χωριά της τα πέρα και τα πριν.Έχει 2 βδομάδες που την επισκέφθηκα πάλι, γιατί ήταν μέσα μου αυτή η ανάγκη, μα ίσως στις 18 του μήνα να μην παρευρεθώ στην πόλη να ευτυχήσω την φετινή αποκριά από κοντά…για λόγους ειδικούς. Μα νιώθω πως αν είχα τη δυνατότητα θα παρότρυνα όλους να την επισκεφθούν την Κοζάνη αυτές τις απόκριες, γιατί η Κοζάνη δεν έχει σχέση με καμία άλλη πόλη και αυτή και άλλες περιόδους. Γιατί η Κοζάνη είναι μια πόλη προσωπική, στην οποία κανείς δεν χάνεται, αλλά ίσα ίσα βρίσκεται και βρίσκει πως τα μικρά και τα Άσημα δεν είναι βαρετά μα εξισορροπητικά και πως τα εξωτερικά πλούτη είναι ξενέρωτα με την κακή του όρου έννοια, ενώ τα εσωτερικά, τα κρυμμένα δυστυχώς πολύ κάτω από επιφάνειες στερεοτυπικές, είναι τέτοιος θησαυρός που όταν τον χάσεις και καταλάβεις την αξία του κλαις,κλαις,κλαις…Εμένα αυτά μου δειξε αυτή η πόλη , η Κοζάνη, με τον τρόπο και με τους ανθρώπους που σε μένα έφερε, και την ευχαριστώ γιαυτό και ευχαριστώ κι αυτούς. Να πάτε στην Κοζάνη, έστω και για μια μέρα τις αποκριες, έστω και λίγες ώρες…αξίζει πιο πολύ απ’ότι μπορεί να αναλογιστεί κανείς…
Στην Κοζάνη,
με αγάπη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.